Ekonomik Dekorasyon Çözümleri

İlk evime taşındığımda elimde kalan para, bir koltuk takımının yarısını bile karşılamıyordu. Salonda yer minderleri, mutfakta kartondan yapılmış geçici bir raf vardı. O dönem şunu öğrendim: bir mekânı güzelleştiren şey harcanan para değil, verilen kararların sırası. Yıllar içinde onlarca kez boya kutusu açtım, ikinci el mobilya taşıdım, iki kere de "keşke yapmasaydım" dediğim işler yaptım. Aşağıda anlattıklarım kitaptan değil, o hatalardan çıktı.

Asıl sorun bütçe değil, sıralama

Ucuz ev dekorasyon fikirleri ararken çoğumuzun yaptığı hata şu: küçük ve gösterişli şeylerden başlıyoruz. Bir mum, üç tablo, iki yastık... Sonra bakıyorsunuz 800 lira gitmiş, oda hâlâ dağınık görünüyor. Çünkü gözü rahatsız eden şey aksesuar eksikliği değildi; duvarın kirli sarısı, tek başına yetersiz kalan tepe lambası ve odanın ortasında akışı kesen bir dolaptı.

Ben artık her mekâna girdiğimde şu üç soruyu soruyorum:

1. Işık nereden geliyor ve yeterli mi? Karanlık bir oda, en pahalı mobilyayı bile ucuz gösterir.
2. Yüzeyler temiz ve tek renk mi? Duvar, zemin, büyük dolap kapakları... Bunlar odanın "arka planı".
3. Yürüme yolu açık mı? İnsanın omzunu çarpmadan geçtiği bir oda otomatik olarak geniş algılanır.

Bu üçü tamamsa, aksesüvarsız oda bile derli toplu durur. Bu üçü bozuksa, hiçbir süsleme kurtarmaz. Sınırlı bütçede paranın büyük kısmını buraya, geri kalanını gösterişe ayırmak gerekiyor.

Ucuz dekorasyonun dört yolu ve gerçekten neye mal olduğu

Ekonomik yenileme derken aslında birbirinden çok farklı dört yöntemden konuşuyoruz. Hepsini denedim; hepsinin bedeli para değil, bazen zaman bazen risk.

Tabloya bakınca en yüksek getiriyi boyanın verdiğini görüyorsunuz. Kendi deneyimimde de öyle oldu: kiralık dairenin salonunu kırık beyaza boyadığım hafta sonu, o evle ilgili bütün fikrim değişti. Duvarı boyayarak dönüştürmek konusunu ayrı bir yazıda uzun uzun anlatmamın sebebi bu; ekonomik dekorasyonun bir numaralı aracı o rulo.

Pazardan ve ikinci elden alışverişin kuralları

Semt pazarları, mahalle eskicileri ve internetteki ikinci el ilanları benim en verimli kaynaklarım oldu. Ama bir yıl boyunca eve taşıyıp sonra çıkardığım eşyalardan sonra kendime şu kuralları koydum:

• Mezuraya sarılmadan çıkmam. Duvar boyum, kapı genişliği ve asansör ölçüsü telefonumun notlarında yazılı.
• Ahşap masif mi, sunta mı? Masif çizilir ama zımparalanır; şişmiş sunta çöp demektir. Alt kenarlara elimi sürüp kabarma var mı diye kontrol ediyorum.
• Kumaşlı ürünlerde iskelete bakarım. Sağlam iskeletli çirkin bir koltuk, kılıf ve sünger değişimiyle yeni gibi olur. Gevşek iskelet tamir edilmez.
• Tek parçaya vurulmam. Aynı gün gördüğüm ikinci-üçüncü seçeneği beklerim. Aceleyle alınan eşya, en pahalı eşyadır.
• Eve girmeden temizlik. Balkonda bir gün beklemesi, silinmesi, gerekiyorsa vernik veya boya alması şart.

Mobilya seçerken stil uyumu meselesini de gözden kaçırmamak gerekiyor. Ucuz olduğu için alınan altı farklı üsluptaki parça bir arada durunca oda "eskici dükkânı" hissi veriyor. Benim çözümüm: farklı formlara izin veriyorum ama ahşap tonlarını ve metal renklerini ikiye indiriyorum. Böylece parçalar farklı yerlerden gelse de aile gibi görünüyor.

Küçük parayla büyük etki yapan işler

• Perdeyi tavana yakın asmak — hiçbir maliyeti yok, tavan yükselir.
• Kapı ve dolap kollarını değiştirmek — mutfağı en hızlı yenileyen hamle.
• Tek tepe lambası yerine iki noktasal ışık — odayı bir anda "tasarlanmış" gösterir.
• Aynı çerçeve tipiyle üçlü duvar kompozisyonu — çıktı alınmış grafikler bile işe yarar.
• Fazla eşyayı kaldırmak — sıfır lira, en görünür sonuç.
• Saksılı büyük bir yeşil bitki — dekorasyonda en ucuz "canlılık" kaynağı.

Nasıl bir sıra izlerim?

Elinde küçük bir bütçe olan birine önerim şu: parayı tek seferde dağıtma, üç aşamaya böl.

Birinci hafta sonu: Eksiltme. Odayı boşalt, gerçekten kullandığın eşyaları geri